Powiedz mi...
Powiedz, proszę, jak to jest.
Co za bestia siedzi we mnie?
Czuję się rozbity, rozbity tak, że rozpada się mój świat.
Uśmiechasz się niewinnie tak, nieświadoma zagrożenia, jakim jestem.

Jestem rozbity tak, że aż brak mi tchu.
Zamarzłem z przerażenia.
Jestem przeklęty, palę się, postradałem rozum.
Czuję potworny głód i nie widzę innej drogi.
Znalazłaś mnie takiego bezradnego.
Z bólu poskręcanego w tym ponurym świecie.
Nie patrz tak na mnie.
Mam nadzieję, że to tylko sen.
Nie chce krzywdzić więcej Cię.
Więc proszę, zapomnij o mnie...
zapomnij o mnie...